Onwelvaart Judith Koelemeijer hoort hij een meisje zijn

hoort hij een meisje zijn naam roepen

lei todos los libros que poseia el tabernero

las ik altijd met veel plezier

maar zo weinig zichtbare sporen nalieten

In Angstaanjagend normaal beschrijft hoogleraar Alette Smeulers

Onwelvaart Judith Koelemeijer hoort hij een meisje zijnDe lyrische stemmen in Onwelvaart hebben een moeilijke relatie met geld: ze stuiten op de mythes van herverdeling en verzwelgen in de valse beloftes van marketing en bankcultuur. Ondanks het besef dat er weinig anders opzit dan het allemaal te ondergaan, proberen ze niet toe te geven aan een lonkend defaitisme. De zoektocht naar een uitweg betekent misschien ook de voorbode van nieuwe utopische inzichten, al zullen die niet gespeend zijn van de nodige